نگاه ِ تو
تداعي ِ آميزه هاي ِ فلق است
در دامنهً دست نخوردة روستا
وخنده ات ، آواز ِ هَزاد دستان ِ بيشهً بكر
شاپرك ِ نگاهم روي ِ كدامين گُل نشسته
كه عسل ِ احساسم عِطر ِ تو را دارد
واژه هاي دستچين شده ام
بيست و دو شاخه ياس ِ سپيد به ارمغان آورده؟
شمشاد ِ شانه هايت را گرو بگذار
تا اشك هايم وامدار ِ تو باشد ورواق ِ خيس ِ احساسم ،
صد شاخه ساس ِ سپد در من بروياند
در گذر از شب ِ ميلاد

85/3/18